“ow kiek nou eris wat ik heheeeb”, ik dans om liefste heen… die draait met zijn ogen en zegt wijselijk niet wat hij denkt… “okee laat maar zien dan” zegt hij want hij weet heus wel dat ik niet ophoudt… en dan fladder ik heen en weer… “kijk dit zijn mijn schoenen met witte veters”….niet echt wereldschokkend zie ik aan zijn reactie
“jahaaaaaaaaaa”, zegt liefste
en dit zijn ze in de zon
“ze worden rose, ze worden rose, ze worden rose”, ik barst bijna uit mijn voegen vanwege de roze bril die schijnbaar met de veters geleverd zijn
liefste slaakt een hele diepe zucht, “allemachtig, hoe kom je daar nu weer aan?”, hij schudt met zijn hoofd en hoopt vast dat het veel regent als ik naast hem loop te mutsen met die schoenen aan. Want hij weet ook wel hoe dat gaat…. oh even naar binnen, kijk kijk, ze zijn wit… en dan weer naar buiten, kijk roze…. oh cool he?
“en weet je wat het leukste is”, zeg ik tegen hem
oh god, het kan nog leuker zie ik hem denken maar hij zegt heul voorzichtig, ehm nee?
Voor die tijd kregen we dit geweldige lijstje opgestuurd *grin*
1 zorg voor voldoende luiers….
2 alles wat los en vast zit wegzetten
3 altijd iets te eten in de buurt,
anders begint hij aan de voering van de tas
4 altijd iets te eten in de buurt
5 altijd iets te eten in de buurt
6 had ik al luiers verteld
7 oja iets te eten in de buurt
8 en lekker op de blote voetjes laten lopen
9 en heel veel plezier!
en dat hadden we… we hadden dus maar iets te eten in de buurt, mandarijntjes, koekje, ontbijtkoek, olvarit a la carte (ja lach maar, wij hadden smakeloze macaroni, ik weet nog niet wat ik gemist heb tijdens het koken maar hij had iets heul duurs met stroganoff) hij wel…, drinken, flesjes, toetje, boterhammetje, desondanks probeerde hij toch nog even snel bah te roepen en dan alsnog een kloet zand, dan wel een stuk voering, dan wel een stukje gras, dan wel een steentje, dan wel whatever op zijn pad kwam in de mond te prutsen, dat wij er dan weer als de wiedeweerga uit moesten versieren, erg fijn met die scherpe tandjes en ik zweer het je, hij lachte ons vierkant uit….maar hij is zo onweerstaanbaar ondeugend dat we er gewoon intrappen samen…
Kortom, wij hebben genoten van het mupke en ik hoop dat hij ook genoten heeft van ons
Kaia en Elmo zijn wel blij dat het monstertje even weg is, zij zijn erg aan rust toe
watjes
PS… ik doe heul stoer maar ik ben keikapot, zo moe dat ik niet eens kan slapen, dat werk